Zakupy i jedzenie na La Digue

Na początek kilka słów o walucie Seszeli, czyli rupiach seszelskich (SCR).
Aktualnie w obiegu są dostępne następujące nominały:
– banknoty: 10, 25, 50, 100 i 500 rupii,
– monety: 1, 5, 10, 25 centów oraz 1 i 5 rupii.

Piękne i niesamowicie kolorowe pieniądze, prawda?

Dla orientacji podajemy kurs: 1 rupia seszelska (SCR) = 0,28 złotych (PLN).

Na wyjazd najlepiej jest zabrać ze sobą euro i dolary, które można wymienić na lotnisku, w kantorach oraz bankach. Różnice w cenie są naprawdę minimalne, zatem nie ma powodu, aby szukać wybitnie dobrego kursu po przylocie na całej wyspie.
Podobno opłaca się też wypłacić gotówkę kartą z bankomatu, ale nie korzystaliśmy z tej opcji. Bankomaty są dostępne na każdej z trzech największych wysp i wydają tylko rupie. Na La Digue widzieliśmy tylko jeden bankomat.
Warto zapamiętać jedną rzecz – rupii seszelskich nie można z powrotem wymienić na inne waluty.

Teraz trochę o jedzeniu na La Digue. Lokalna kuchnia kreolska to bardzo popularne tutaj dania na wynos, zwane „take away”. Jedzenie jest w miarę smaczne, a co najważniejsze tanie, w cenie 50-100 rupii (14,18-28,36 zł) za danie. A w zestawie jest zwykle mięso albo ryba, do tego ryż, frytki lub makaron i trochę surówki. Są też dania typowo wegetariańskie.

Na La Digue znajdują się trzy tego rodzaju miejsca: Gala Take Away, Tarosa Takeaway i Mi Mum’s Creole. Pierwszego dnia zlokalizowaliśmy je wszystkie. W trakcie pobytu przetestowaliśmy dwa pierwsze. Co ciekawe, oprócz nas jadało tu chyba 90% białych przyjezdnych na wyspie. A restauracje stały puste z wiadomych względów – jest masakrycznie drogo!

W Tarosa Takeaway wybraliśmy między innymi „chicken mashroom”, czyli potrawkę z kurczaka z grzybami, która okazała się całkiem smaczna. Jedyną jej wadą były kości, do których raczej nie jesteśmy przyzwyczajeni. Za to frytki były idealne, dobrze wypieczone i bez zbędnego tłuszczu.

W Gala Take Away pierwszego dnia jedliśmy ryż z kokosowym curry z wołowiny i sałatką z papai, która była naprawdę ostra. Do tego było jeszcze puree z zielonego groszku. A wszystko to za 65 rupii (18,43 zł) od osoby i całkiem zjadliwe.

Trzeci „take away” Mi Mum’s Creole.

Na mały głód najlepsze małe przekąski sprzedawane w małych punktach gastronomicznych albo lokalnych sklepikach.

Pierwszego dnia zrobiliśmy małe rozpoznanie odnośnie sklepów. Trzeba było zaopatrzyć lodówkę, bo przecież świeciła pustkami.

Największy sklep to Supermarket STC.

Z wielkim zdziwieniem czytaliśmy etykiety na kawie rozpuszczalnej.. po polsku.

Z kolei w najbliższej odległości od naszej miejscówki były małe sklepiki prowadzone przez hinduskich sprzedawców i u właśnie u nich robiliśmy gro naszych zakupów.

A jeszcze bliżej mieliśmy sklepik z łakociami.

Po drodze odkryliśmy kolejny niewielki market z dobrym zapleczem „procentowym”.

Codziennie oprócz konkretnych zakupów na kolację zwykle kupowaliśmy jeszcze wodę, soki i pyszny rum Takamaka. No i lód, bo bez lodu rum ani rusz!

Może Ci się również spodoba